قانون دوست داشتنی

1. سارق به حد بلوغ شرعی رسیده باشد

2. سارق در حال سرقت عاقل باشد

3. سارق با تهدید و اجبار وادار به سرقت نشده باشد

4. سارق قاصد باشد

5. سارق بداند و ملتفت باشد که مال غیر است

6. سارق بداند و ملتفت باشد که ربودن آن حرام است

7. صاحب مال مال را در حرز قرار داده باشد

8. سارق به تنهایی یا به کمک دیگری هتک حرز کرده باشد

9. به اندازه نصاب یعنی 4/5 نخود طلای مسکوک به صورت پول معامله می شود یا ارزش آن به آن مقدار باشد در هربار سرقت شود

10. سارق مضطر نباشد

11. سارق پدر صاحب مال نباشد

12. سرقت در سال قحطی صورت نگرفته باشد

13. حرزو محل نگهداری مال از سارق غصب نشده باشد

14. سارق مال را به عنوان دزدی برداشته باشد

15. مال مسروق در حرز متناسب نگهداری شده باشد

16. مال مسروق از اموال دولتی و وقف و مانند آن که مالک شخصی ندارد نباشد.

تبصره 1- حرز عبارت است از محل نگهداری مال به منظور حفظ از دستبرد.

تبصره 2- بیرون آوردن مال از حرز توسط دیوانه یا طفل غیرممیز و حیوانات و امثال آن در حکم مباشرت است.

تبصره 3- هرگاه سارق قبل از بیرون مال از حرز دستگیر شود حد بر او جاری نمی شود.

تبصره 4- هرگاه سارق پس از سرقت مال را تحت ید مالک قرار داده باشد موجب حد نمی شود.

1خیابان و شوارع از مصادیق حرز برای اتومبیل نبوده و سرقت موتورسیکلت و دوچرخه و اتومبیل از کنار خیابان ولو با شکستن قفل و زنجیر هم توأم باشد سرقت مال از حرز به شمار نمی آید در صورتی که اتومبیل در داخل گاراژ و یا حیاط پارک شده باشد این نوع محل ها عرفا حرز برای اتومبیل شناخته می شود

2. مراد از تبصره 4 ماده 198 ق.م.ا مصوب 1380/5/8 مجلس شورای اسلامی این است سارق از سرقت پشیمان شده توبه نماید و از این جهت پیش از آن که مسروق منه شکایت کند به اختیار خود مال را تحت ید وی قرار دهد تأیید شورای نگهبان نسبت به تبصره مذکور مبنی بر استظهار فوق بوده است وگرنه سقوط حد به مجرد تسلیم مال به مسروق منه خلاف موازین شرعی است